İNSAN VE ORAN İLİŞKİLERİ

Bilinen en eski insan standartı (M.Ö 3000) Memfis piramidinin mezar odasında bulunmuştur. O günden bu yana bilginler ve sanatkarlar, insan ve oran ilişkilerini inceleme konusunda çalışmalar yapmışlardır. Biz, firavunlar çağının ptolomeler devrinin, Yunan ve Romalıların, polikletin, Albert, Leonardo da Vinci, Michelangelo ile Orta Çağ insanlarının oran çalışmalarını ve her şeyden evvel, Dürer’in çok bilinen yapıtını tanıyoruz. Bütün bu sayılan çalışmalarda insan vücudu, baş, yüz ve ayak uzunluklarına göre hesaplanmış daha sonra bunlar bölünmüş ve birbirleriyle olan ilişkileri bulunmuştur. Böylece günümüzde kullanılan standartlar ortaya çıkmıştır. Örneğin, “Ayak” günümüze kadar kullanılan ölçülerdi.

Dürer’in buluşları çoğunluk tarafından kabul edildi. O, insan boyundan hareket ederek ara bölümleri aşağıdaki gibi tesbit etti:

| = Vücudun kasıktan yukarı kısmı

| = Topuktan-dize kadar bacak uzunluğu ve çeneden göbeğe kadar olan mesafe

| = Ayak uzunluğu

| = Yivden çene atlana kadar kafa uzunluğu, göğüs memeleri arasındaki mesafe

| = Yüz yüksekliği ve genişlik-kulaklar dahil-bileğe kadar el uzunluğu

| = Burun altı hizasında yüz genişliği ara-bölünmeler 1/40 h kadar uzar.

Geçen yüzyıl A. Zeising insan oranları araştırmasıyla, “altın oranın” temellerinin açıklığa kavuşmasına yardım etti. Fakat onun çalışmaları yakın zamana kadar ilgi toplamadı, ta ki bu konuda tanınmış bir araştırmacı olan E. HOESSEL→K. A.Zeisin çalışmalarını kendi metodlarına göre destekleyinceye kadar Le Courbusier 1945 den beri projeleri için bu altın oranı “Le Modular” olarak kullandı.→ K.Onun ölçüleri: İnsan boyu 1,829, Göbek yüksekliği = 1,130m vs.